In de ban van de zin

In de ban van de zin

Waarom dit blog?

Elke blogtekst die ik schrijf, lokt me uit om dieper na te denken over het onderwerp waar ik op dat moment over schrijf. Dat maakt bloggen zo leuk. Het geeft stof tot nadenken voor de lezer, maar ook voor mij als schrijver.
Wil je ook graag bloggen? Ik nodig je van harte uit om één van de blogworkshops van Zinexprez in Hilversum bij te wonen.

Alleen een kluizenaar kan boeken schrijven

Over schrijvenPosted by Corrie 05 Oct, 2015 12:49


Sommige schrijvers zijn halve kluizenaars. Op een andere manier lukt het ze niet om te schrijven. Ze worden door alles afgeleid. Niet alleen door dingen van buitenaf, maar ook van binnenuit. Zonder zich af te zonderen van alles en iedereen komen ze niet aan schrijven toe. Ben jij ook zo’n kluizenaar of heb jij net als ik voldoende aan rust?

Onverstoorbaar lezen
Van kinds af aan vind ik het heerlijk om te lezen. Om me te ‘verliezen’ in een boek. Ze konden thuis een kanon naast me afschieten en nog had ik het niet in de gaten. Dat moest ook wel in een gezin met vijf kinderen en allerlei vriendjes en vriendinnetjes over de vloer. Nog steeds moeten ze moeite doen om me los te rukken van mijn boek.

Verschil tussen lezen en schrijven
Ook als ik schrijf, ga ik daar volledig in op. Heerlijk! Toch zit er een groot verschil tussen lezen en schrijven. Als ik bij het lezen gestoord word, pak ik de draad weer op door een paar zinnen terug te lezen. Dan zit ik gelijk alweer in het verhaal en lees lekker verder. Als ik aan het schrijven ben, kan ik ook terug lezen wat ik geschreven heb. Maar de gedachtespinsels, de fragiele ideetjes die in de lucht hingen en nog niet op papier stonden, zijn verdwenen.

Afspraken maken
‘Mam, weet jij waar mijn bikini is?’, roept mijn dochter in het voorbijgaan en ..POEF… weg zijn de nog in de lucht hangende verhaallijntjes. Toen de kinderen kleiner waren, kon ik het ze niet kwalijk nemen. Die vieze luier zit nu eenmaal vervelend, dus dan ga je huilen. En als je honger hebt ook.
Gaandeweg werden ze ouder en vielen er afspraken te maken: als mama aan de schrijftafel zit, mag je haar niet storen. Dat ging alsnog wel eens mis, maar steeds minder vaak. Waardoor ik de kans kreeg om de meeste gedachtespinsels op papier te zetten voordat ze weer verdwenen waren.

Schrijven in een B&B
Af en toe trok ik me terug. Dan reserveerde ik voor een paar dagen een appartementje of een Bed & Breakfast. Dan kon ik volledig in het schrijven opgaan. Daar genoot ik met volle teugen van. Op die momenten lukte het me om in korte tijd veel meer op papier te krijgen dan thuis. Die periodes waarin me terugtrok waren heerlijk. Toch wilde ik geen kluizenaar zijn om te kunnen schrijven. Dat heb ik ook niet echt nodig. Ik hoef me niet zoals Peter Buwalda volledig voor de wereld te verstoppen.

Stilte versus rust
Er is namelijk een groot verschil tussen afzondering en met rust gelaten worden. Het gaat mij om het laatste. Om die reden heb ik een eigen ruimte gehuurd om te werken. Een deel van die ruimte heb ik omgedoopt tot ‘Stiltecoupé’, waar andere schrijvers ook mogen komen schrijven. Schrijvers die net als ik een plek nodig hebben waar ze minder afgeleid worden. Het is er niet volledig stil, maar we laten elkaar met rust. Na afloop van elk dagdeel nemen we de ruimte om elkaar van feedback te voorzien op de geschreven teksten.

Het is me gelukt om een boek te schrijven. Mijn roman ‘De man met de hoed’ komt dit najaar uit. Hiervoor heb ik geen kluizenaar hoeven worden. Met goede afspraken binnen mijn gezin en de ‘Stiltecoupe’ heb ik de rust kunnen vinden om te schrijven.
Zorg ervoor dat je de juiste omstandigheden voor jezelf creëert. Besef daarbij dat het meestal niet gaat om stilte maar om met rust gelaten te worden.

--Corrie--

Eerdere blogs:
Doodstil..stil..rumoerig. Waar schrijf jij het liefst?
Als ondernemer kan ik alleen nog schaapachtig schrijven.

Workshops:
Luisteren naar je pen - driedaagse cursus
Bloggen, hoe begin je ermee?

Foto: Kluizenaarsgrot - E.Dronkert - Flickr



  • Comments(2)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post98