In de ban van de zin

In de ban van de zin

Waarom dit blog?

Elke blogtekst die ik schrijf, lokt me uit om dieper na te denken over het onderwerp waar ik op dat moment over schrijf. Dat maakt bloggen zo leuk. Het geeft stof tot nadenken voor de lezer, maar ook voor mij als schrijver.
Geniet je ook zo van schrijven? Ik nodig je van harte uit om een keer mijn Schrijfcafé in Hilversum of Soest bij te wonen.

OMG...ik word auteur!

Over schrijvenPosted by Corrie 22 Sep, 2015 14:53


Auteur worden. Het voelt een beetje als toen ik voor het eerst moeder werd. Je kunt je er door alle voorlichting en de verhalen van andere moeders wel een voorstelling van maken. Maar je weet pas echt hoe het is als het zover is. Als het kindje daadwerkelijk in je armen ligt. Hoe zal het zijn als ik ‘De man met de hoed’ echt in handen heb. En vooral, wat zullen anderen ervan vinden?

Debuteren doe je maar één keer
Net als bij het moederschap word je in je leven maar één keer voor het eerst auteur. En net als toen kan ik me er slechts vaag een voorstelling van maken hoe het zal zijn. Ik heb wel een indruk van wat me te wachten staat, maar ik kan het niet voelen. Ik herinner me dat ik tijdens de eerste zwangerschap af en toe wilde dat ik het terug kon draaien. En tegen de tijd dat ik moest bevallen wilde ik het zo lang mogelijk uitstellen. Het was inmiddels vertrouwd om dat kleintje in mijn buik te hebben. Daar wilde ik het zo lang mogelijk houden.

Boekpresentatie afblazen
Na jaren schrijven aan mijn boek is het nu eindelijk af. Dit keer is er wel een weg terug. Het boek is nog niet gedrukt. Als ik de proefdruk krijg, zou ik ervoor kunnen kiezen om de hele boel af te blazen. Ik kan de uitgever compenseren voor het werk dat hij tot nu toe gedaan heeft en ‘boekloos’ verder door het leven gaan. Want eigenlijk schijt ik bagger…
Iedereen kan het straks lezen. Doodeng vind ik dat. Nu kennen alleen de proeflezers en de redacteur het hele verhaal. Nog even en dan kan iedereen het lezen. Zullen mensen het boek goed genoeg vinden? Straks koopt geen hond mijn boek. Er spookt vanalles door mijn hoofd.

Autobiografisch
Wat me vooral bezighoudt, is wat mijn directe familie van het boek zal vinden. Doordat het grotendeels autobiografisch is, komen ook zij voor in het boek. Ze weten het, maar wat zullen ze ervan vinden als ze het straks daadwerkelijk lezen en zichzelf erin herkennen? Of juist niet?
Eén van mijn familieleden vroeg zich al hardop af wat ik meer wist dan hij. Wat is waar en wat is fictie, vroeg hij al op voorhand. Ga het eerst maar lezen, heb ik gezegd, daarna mag je me vragen komen stellen. Ik ben benieuwd naar de vragen waar hij mee zal komen.

Kritiek
Bij mijn Schrijfcafé is het gebruikelijk dat de teksten aan elkaar voor worden gelezen. Daarbij geldt de regel dat er geen commentaar gegeven mag worden. Het voorlezen is al spannend genoeg. En bij de teksten die we daar schrijven, gaat het niet om goed of fout. Misschien kunnen we zoiets ook afspreken rondom mijn boek. Je mag het lezen, maar daarna graag geen commentaar.
Bij de geboorte van mijn kinderen kon het me geen bal schelen wat anderen van mijn baby vonden. Bovendien zou ik daar toch geen eerlijke mening over te horen hebben gekregen. Want wie zegt er nu tegen een kersverse moeder dat hij de baby oerlelijk vindt? Ik ben bang dat mensen bij hun oordeel over mijn boek geen blad voor de mond zullen nemen. Tegelijk ben ik dit keer juist enorm nieuwsgierig naar wat anderen ervan zullen vinden.

Dus kopen straks dat boek! En laat maar weten wat je ervan vindt. Maar doe het een beetje voorzichtig. Deze kersverse auteur is nog niet gewend aan kritiek op de boreling.

--Corrie--


Eerdere blogs:
Raak nooit bezwangerd van een boek!
Voor wie schrijf jij? Voor jezelf of voor anderen?

Cursussen / workshops:
Luisteren naar je pen (cursus in zes losse dagdelen, m.i.v. 6 of 10 oktober 2015)
Schrijven en schapen (schrijfwandelworkshop, 4 oktober 2015)
Start uw levensboek (workshop in drie dagdelen, m.i.v. 14 november 2015)



  • Comments(5)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post97