In de ban van de zin

In de ban van de zin

Waarom dit blog?

Elke blogtekst die ik schrijf, lokt me uit om dieper na te denken over het onderwerp waar ik op dat moment over schrijf. Dat maakt bloggen zo leuk. Het geeft stof tot nadenken voor de lezer, maar ook voor mij als schrijver.
Geniet je ook zo van schrijven? Ik nodig je van harte uit om een keer mijn Schrijfcafé in Hilversum of Soest bij te wonen.

Te oud om te schrijven?

Over schrijvenPosted by Corrie 25 Aug, 2015 12:24


Wie zegt dat je te oud bent om te beginnen met schrijven? Om nu eindelijk eens dat verhaal op papier te zetten dat al jaren in je hoofd zit. Of misschien zelfs aan een boek te beginnen. Is het omdat een uitgever liever jongere schrijvers contracteert? Nee, in de praktijk zijn het meestal de mensen zelf die er niet meer aan durven beginnen.
Laat je leeftijd geen beletsel zijn. Het is de moeite van het proberen waard.

Pogingen iets van het leven te maken
Recent heb ik een ontzettend leuk boek gelezen. Het is geschreven door Hendrik Groen, een man van in de tachtig. In een geheim dagboek beschrijft hij zijn belevenissen in het verzorgingshuis waar hij woont. Met humor vertelt hij bijvoorbeeld over hoe de oudjes aan de ontbijttafel in geuren en kleuren hun lichamelijke ongemakken etaleren. Dat de eetlust je vergaat. Hij schrijft als een jonge vent en regelmatig heb ik tijdens het lezen in een deuk gelegen. Maar ook heb ik genoten van de pareltjes van inzicht waarmee hij in zijn boek rijkelijk strooit. Zoals: “Er rest ons nog maar weinig tijd, maar we hebben alle tijd. We zouden haast moeten hebben maar er is bijna niets meer dat de moeite van het haasten nog waard is.”

Debuteren op latere leeftijd
Om op tachtigjarige leeftijd te debuteren vind ik een behoorlijke prestatie. Met mijn eigen debuut op komst weet ik hoeveel werk het is om zo ver te komen. En dan ben ik ‘pas’ vijftig. Er zijn meer schrijvers die pas op latere leeftijd hun werk naar buiten brachten. Anna Enquist was 46 toen ze haar eerste poëziebundel publiceerde. Drie jaar later volgde haar eerste roman. Simone Lenaerts was al 61 toen haar debuut verscheen. Uitgeverijen zijn er vaak niet happig op om in zee te gaan met oudere schrijvers. Met een jonger iemand is de kans groter dat er meerdere boeken zullen volgen.

Schrijven om het schrijven
Nu zegt een debuut natuurlijk niets over hoe lang iemand al bezig was met schrijven. Ik ken inmiddels genoeg mensen die al jaren schrijven, maar daar nooit in het openbaar voor uit zullen komen. Groot gelijk hebben ze. Waarom je plezier in het schrijven af laten hangen van wat anderen ervan vinden? Het schrijven op zichzelf heeft al waarde genoeg. Mij heeft schrijven veel inzicht en overzicht gegeven. Over mijn eigen belevenissen, mijn waarden en normen. Face to face gaat het beantwoorden van een vraag als ‘wat vind jij ervan?’ me vaak lastig af. In de traagheid waarmee de woorden op het papier verschijnen kan ik daarentegen veel beter nadenken.
De eerder genoemde Hendrik Groen zegt in zijn boek: “Ik merk dat schrijven een prettige therapeutische werking heeft: ik ben meer ontspannen en minder gefrustreerd. Misschien ben ik vijftig jaar te laat begonnen, maar daar is nu niets meer aan te doen.”
Een oudere klant in mijn Schrijfcafé zei laatst: “Ik ben met mijn kop alleen nog maar met mijn lijf bezig.” Het schrijven helpt haar om haar gedachten op andere onderwerpen te richten.

Start je levensboek
Mensen zitten vol met verhalen. Ze zijn nooit te oud om die nog op te schrijven. Voor zichzelf, maar misschien ook wel voor de eventuele kinderen en kleinkinderen. Er worden overal in het land cursussen aangeboden waarin je kunt leren om je levensverhaal te schrijven. Zelf organiseer ik ‘start uw levensboek’ als opstapje om er een begin mee te maken.
“Onder toezicht van de deurwaarder begonnen ze onze spullen naar buiten te dragen,” vertelde Wim, één van mijn levensverhalen klanten (93 jaar). Soms zit er in zo’n opmerking een heel verhaal gevangen. Het kan de aanleiding zijn tot een goed gesprek, met iemand die oprecht geïnteresseerd is in het verhaal erachter. Niet iedereen is in staat de verhalen zelf op te schrijven. Gelukkig zijn er tegenwoordig veel mogelijkheden om ze toch op papier te krijgen. Van betaald tot vrijwillig.

Schrijven kan klein beginnen
De drempel om te gaan schrijven is vaak hoog. De excuses variëren van ‘dat kan ik niet’ tot ‘daar gun ik mezelf geen tijd voor’. Jammer, want schrijven kan je leven verrijken. En het hoeft echt niet groots te zijn. Tijdens een PechaKucha voorstelling heb ik geprobeerd mensen tot het schrijven van kleine dingen te stimuleren. Gewoon omdat ik ervan overtuigd ben dat het goed voor je is.

Dus schuif al die bezwaren opzij en begin! Het hoeft echt niet gelijk een boek te zijn en als je het niet wilt hoeft niemand het ooit te lezen. Schrijven om het schrijven is een heerlijke bezigheid. Het geeft rust in je hoofd en helpt om dingen op een rijtje te krijgen. Het geeft ruimte om met andere dingen bezig te zijn dan alleen de onderwerpen die zich soms zo irritant in je gedachten op kunnen dringen. Laat je leeftijd geen beletsel zijn. Het is echt de moeite van het proberen waard.

--Corrie--


Eerdere blogs:
Schrijven is eigenlijk ‘doorluisteren’.
Voor wie schrijf jij? Voor jezelf of voor anderen?

Workshops:

8-10 sept 2015 - Driedaagse cursus 'Luisteren naar je pen' op prachtige locatie
2 sept 2015 - Pennen in het Pinetum

  • Comments(0)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post96