In de ban van de zin

In de ban van de zin

Waarom dit blog?

Elke blogtekst die ik schrijf, lokt me uit om dieper na te denken over het onderwerp waar ik op dat moment over schrijf. Dat maakt bloggen zo leuk. Het geeft stof tot nadenken voor de lezer, maar ook voor mij als schrijver.
Geniet je ook zo van schrijven? Ik nodig je van harte uit om een keer mijn Schrijfcafé in Hilversum of Soest bij te wonen.

Raak nooit bezwangerd van een boek!

Over schrijvenPosted by Corrie 19 May, 2015 12:39

Een boek schrijven? Ik zou er niet aan beginnen! Als moeder van twee kinderen kan ik zeggen de mijn zwangerschappen in het niet vallen bij de olifantsdracht van mijn boek. Al in 2006 was het zaadje gepland. Sinds 2009 werk ik stukje bij beetje aan het manuscript dat mijn eerste roman moet gaan worden. Het is bijna zo ver. ‘De man met de hoed’ gaat dit jaar eindelijk komen. Het is alsof ik weer voor de eerste keer mama ga worden. Alles is nieuw en onbekend.

Kinderwens – ik wil een boek uitgeven
Het gevoel kwam heel plotseling. Ik wilde een boek! Alsof de klok ging tikken nu ik de grens van 50 jaar begon te naderen. Ik was al een tijdje bezig met een verhaal op basis van het levensverhaal van mijn moeder. Naar mate dit verhaal vorderde, werd de ‘boekenwens’ alleen maar sterker.

Verloskundige - schrijfbegeleiding
Het zou mijn eerste boek worden en ik wist van toeten noch blazen. De Schrijfgenoten boden me houvast bij mijn start. De individuele schrijfbegeleiding die ik daarna van Nanda Huneman kreeg, hielp me een stapje verder. Het was heerlijk om met haar steeds één op één bij stukken van mijn manuscript stil te mogen staan. Soms ging ik teleurgesteld naar huis, dan viel de groei wat tegen. Maar vaak zat ik weer volop nieuwe ideeën en tips aan de schrijftafel, verzekerd van uren schrijfgenot. Tot ik het als een rem ging ervaren. Het liefst wilde ik eerst het hele verhaal op papier zien te krijgen, daarna zou ik wel weer verder zien. Dus ging ik in mijn eentje meters maken.

Zwangerschapsgymnastiek - schrijfscholing
Het manuscript groeide en groeide. Ik kreeg behoefte aan meer kennis en om mijn ervaring met andere beginnende schrijvers te delen. Alsmaar in mijn eentje aanmodderen was ook niet alles. Het werd de module romanschrijven aan de Schrijversvakschool in Amsterdam. Door de lessen van Nicolien Mizee kreeg mijn verhaal meer vorm. Daar heeft het als het ware zijn botten gekregen.

Zwangerschapsverlof - schrijven zonder afleiding
Het schrijven gebeurde versnipperd. Ingeklemd tussen het moeder- en ondernemerschap. Telkens was er wel weer iets anders dat me van het schrijven afhield. Het was moeilijk me volledig op het manuscript te concentreren. Dat maakte het moeilijk om het overzicht te houden.
Dus trok ik me af en toe terug. Verstopte me in een Bed & Breakfast om me in alle rust onder te kunnen dompelen in het schrijverschap. Geen vier jaar in volstrekte afzondering zoals Peter Buwalda met zijn Bonita Avenue, maar hap snap en verspreidt over een periode van zes jaar.
Ik heb er een deel van mijn ouderschapsverlof voor gebruikt. Mede dankzij mijn eerste twee kinderen kreeg mijn derde kindje de kans om sneller te groeien.

Pretecho - proeflezers
Wat was ik nerveus toen ik het volledige manuscript aan mijn proeflezers overhandigde. Voor het eerst zouden mensen het hele verhaal lezen. Wat zouden ze ervan vinden?
Hun feedback was zinvol, maar wierp mij ook een paar stappen terug in het proces. Zoveel commentaar, zoveel te corrigeren. Van de briefwisseling die ik gebruikt had, heb ik op advies van de proeflezers 90% weer geschrapt. De proeflezers in de tweede ronde hadden minder aan te merken. Die zorgden voor de bekende puntjes op de i.

Ziekenhuis of thuis bevallen - uitgever zoeken of uitgeven in eigen beheer
Het uitgeven van mijn boek wilde ik liever niet alleen doen. Het werd tijd om een uitgever te zoeken. Wat me opviel is dat iedere uitgever zo zijn eigen manier heeft om je ‘kindje’ op de weegschaal te leggen. De één wil het vast kunnen houden, de ander heeft genoeg aan een digitaal beeld. De meesten deden er ook nog eens heel lang over. Tot zelfs ruim een jaar hadden ze ervoor nodig om te besluiten dat ze ‘De man met de hoed’ niet op de wereld wilden helpen.
Ik wil hoe dan ook dat het boek er dit jaar komt. Mijn hoop is nu gevestigd op een uitgever waar ik het manuscript pasgeleden naartoe heb gestuurd. Lukt dit niet dan ben ik voor plan B aan het uitzoeken hoe ik mijn boek in eigen beheer uit zou kunnen geven. In dat geval mag na twee ziekenhuisbevallingen mijn derde kindje ‘thuis’ het levenslicht gaan zien.

Definitieve naam en de eerste kleertjes - De titel en de cover
De werktitel ‘De man met de hoed’ is mij zo vertrouwd geworden dat ik er niet meer los van kan komen. Zo moet mijn boreling gaan heten. De lezers zullen hopelijk net als ik tot de conclusie komen dat een andere naam niet passend geweest zou zijn.
De cover, dat is op zichzelf al een hele bevalling. Net als bij de levensverhalen van mijn eigen klanten ben ik hem zelf aan het ontwerpen. Ik zie helemaal voor me hoe ik het hebben wil, maar krijg het met mijn kennis van het ontwerpprogramma nog niet voor elkaar. Stiekem hoop ik dat een uitgeverij dit van mij over zal gaan nemen.

Babyshower - boekpresentatie van anderen
Klanten, collega-schrijvers en diverse studiegenoten gingen mij voor in het uitbrengen van een boek. Ik heb inmiddels diverse boekpresentaties bij mogen wonen. Telkens was ik toch wel jaloers op wat zij hadden weten te bereiken. Zij wel! Ik probeerde ervan te leren. Hoe hadden zij het aangepakt? Wie was de uitgever? Zou ik mijn boekpresentatie op dezelfde manier willen? Duidelijk was in ieder geval dat iedereen er hard voor hard gewerkt. Een boek is er niet zomaar.

Wat kost uw kind (Nibud) - Wat kost een boek uitgeven (Boezzt)?
Als ik had geweten hoeveel moeite het schrijven van een boek me zou gaan kosten, was ik er dan toch aan begonnen? Misschien niet. Maar dan had ik ook alle mooie momenten misgelopen. Dan was ik nooit zo ver verdwaald in mijn eigen herinneringen. Dan had ik mijn beeld over vroeger niet opnieuw kunnen kneden. De persoonlijke ontwikkeling die het me heeft opgeleverd is onbetaalbaar. Net als het boek overigens. Als ik alle tijd en geld die ik erin heb gestoken bij elkaar optel, dan zou het boek nu al minstens 50 euro moeten kosten. Daar komen de drukkosten dan nog bij.

Ik overweeg geheelonthouding. Om me ervan te weerhouden aan een nieuw boek te beginnen. Daarmee bespaar ik me heel veel moeite en heel veel geld. Alleen voel ik dat het alweer aan het kriebelen is. Het volgende zaadje is allang gepland. Maar dat is van later zorg. Voor nu is het einde van mijn olifantsdracht eindelijk in zicht. Ik ben er zo ontzettend aan toe dat het boek er komt dat het me niet meer uitmaakt wat het wordt. Als het maar gezond is…

--Corrie--

Eerdere blogs:
Voor wie schrijf jij? Voor jezelf of voor anderen?
Van stiekeme schrijfster tot podiumbeest?

Workshops:
Schrijfcafé
Luisteren naar je pen


  • Comments(2)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post92