In de ban van de zin

In de ban van de zin

Waarom dit blog?

Elke blogtekst die ik schrijf, lokt me uit om dieper na te denken over het onderwerp waar ik op dat moment over schrijf. Dat maakt bloggen zo leuk. Het geeft stof tot nadenken voor de lezer, maar ook voor mij als schrijver.
Geniet je ook zo van schrijven? Ik nodig je van harte uit om een keer mijn Schrijfcafé in Hilversum of Soest bij te wonen.

Keuzestress? Zullen we erom dobbelen?

Over schrijvenPosted by Corrie 24 Mar, 2015 09:17


Denk ik de oplossing gevonden te hebben met een ‘ja-nee’ dobbelsteen, valt hij op ‘misschien’…
Wat is het toch balen als je ergens blijft steken doordat je de knoop niet door durft te hakken. De meeste mensen kennen het gevoel wel wanneer ze een besluit moeten nemen en niet kunnen kiezen. Het gevoel te hebben dat als je voor het één kiest, je dan het ander misloopt of andersom.
De klant die voor me zit, kan niet kiezen uit twee foto’s voor bij haar blogtekst.
Zelf blijf ik maar twijfelen of ik wel of niet aan crowdfunding zal gaan doen.
Doe ik deze of die? Doe ik het wel of niet?

Help mij…
Mijn klant, twijfelend tussen de twee foto’s, kijkt me aan en zegt: ‘Wat zal ik doen?’
Rustig help ik haar de voor- en nadelen van de beide opties op een rijtje te zetten. Ze weet ze feilloos te benoemen. Het helpt niet. De ‘score’ van de beide foto’s is nagenoeg gelijk. In mijn ogen maakt het eigenlijk niet uit wat ze kiest, dat beseft ze alleen zelf nog niet.

Is het angst?
Kiezen kan zo moeilijk zijn. In mijn werk als ergotherapeut in de psychiatrie ben ik het vaak genoeg tegengekomen. Niet durven of niet kunnen kiezen. Wat zit er in de weg? Wat is de werkelijke reden dat je er niet uit komt? Angst, onzekerheid, je comfortzone moeten verlaten…
Van mijn huidige klanten krijg ik dezelfde soort vragen als toen. Alleen over andere onderwerpen. Ik vind het nog steeds even leuk om ze hierbij te begeleiden en te stimuleren. Zodat ze stappen durven te nemen.

Je eigen fouten mogen maken
‘Wat zal ik doen?’, vraagt mijn klant nog een keer. Ze wil graag van mij horen wat de beste beslissing is. Die vraag wil ik niet beantwoorden. Ze moet zelf kiezen, of in ieder geval het gevoel hebben dat ze zelf kiest.
Ik herinner mij een uitspraak van een ervaringsdeskundige in de psychiatrie die baalde van al die hulpverleners die voor haar besloten, die haar soms zelfs tegenhielden om haar eigen keuzes te volgen. Ze sprak letterlijk uit dat ze de ruimte wilde hebben om haar eigen fouten te mogen maken, zoals andere mensen ook fouten maken en daarvan leren.

Erom dobbelen
‘Weet je wat we doen’, zeg ik stellig, ‘we gaan erom dobbelen’.
‘Erom dobbelen?’ Een beetje lacherig kijkt ze me aan.
‘Ja. Als je een even aantal ogen gooit dan neem je de rechter foto en anders die andere.’ Ik leg een grote dobbelsteen voor haar op tafel. ‘Maar als je gegooid hebt, zal ik je nog één vraag stellen.’
Ze gooit de dobbelsteen, hij valt op de vijf. Ze kijkt nog eens goed naar de linker foto.
‘Wat is de eerste gedachte die bij je opkomt?’, vraag ik haar.
‘Oké’, zegt ze, ‘ik vind hem wel oké.’

Dobbelen bij een schrijversblok
Was het altijd maar zo makkelijk. Dat je met slechts één dobbelsteen iemand over de drempel kunt helpen. Toch zet ik dobbelstenen wel vaker in als iemand vastloopt. Het helpt bijvoorbeeld ook bij een schrijversblok. Alleen gebruik ik dan andere dobbelstenen: Story cubes. Zo handig! Het is heerlijk om niet zelf te hoeven kiezen. Door middel van de dobbelstenen laat je het lot bepalen waar je over gaat schrijven. En eenmaal op gang, krijg je meestal ook weer inspiratie voor waar je eigenlijk aan wilde werken. Die inspiratie grijp je lekker vast en je laat de dobbelstenen verder links liggen.

Ja, nee…misschien
Mijn klant is tevreden naar huis. Haar blog staat online, met een prachtige foto erbij.
Nu mijn eigen vraag nog. Tot op heden heb ik nog geen uitgever kunnen vinden voor mijn manuscript. Toch wil ik dat mijn boek er dit jaar komt. Ik loop al een tijdje te dubben. Zal ik mijn boek wel of niet via crowdfunding uit gaan geven?
Ik pak de ja/nee dobbelsteen en gooi hem op tafel. Hij rolt over de rand en valt op de grond. Een zwarte dobbelsteen op zwarte vloerbedekking, fijn… Op handen en knieën ga ik op zoek en vind hem onder de kast.
En de uitslag is…
misschien…

--Corrie--


Eerdere blogs:
88 Doodstil..stil..rumoerig. Waar schrijf jij het liefst?
79 Kritiek? Zet dat maar in de kantlijn.

Workshops:
Bloggen, hoe begin je ermee?
Boek & Schrijf – dobbelen en schrijven



  • Comments(0)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post89