In de ban van de zin

In de ban van de zin

Waarom dit blog?

Elke blogtekst die ik schrijf, lokt me uit om dieper na te denken over het onderwerp waar ik op dat moment over schrijf. Dat maakt bloggen zo leuk. Het geeft stof tot nadenken voor de lezer, maar ook voor mij als schrijver.
Wil je ook graag bloggen? Ik nodig je van harte uit om één van de blogworkshops van Zinexprez in Hilversum bij te wonen.

Lullig poesje

PotpourriPosted by Corrie 19 Feb, 2014 13:04

Denk goed na over de naam die je aan je huisdier geeft, voor je het weet schreeuw je de meest rare dingen over straat.

Ik was een jaar of dertien toen we een kitten kregen, zo'n Cyperse. Een klein gestreept pluizenbeestje waar ik prachtige namen voor had kunnen verzinnen, maar ik kwam niet verder dan Siepie. Al net zo’n creatieve naam als die voor onze twee zwarte honden: Blacky en Moria. Toch was er iets bijzonders aan de naam van onze kitten, maar daar kwam ik pas jaren later achter. Tegen die tijd had ik de naam Siepie al talloze keren over straat geschreeuwd als ik haar binnen wilde hebben voor de nacht.
Siepie zal een jaar of zes geweest zijn toen ik mijn Marokkaanse vriend voor het eerst meenam naar huis om kennis te maken met mijn ouders. Ahmed moest erg wennen aan onze omgang met elkaar binnen het gezin en keek regelmatig raar op als we in zijn ogen iets vreemds deden, maar het meest gechoqueerd leek hij bij het horen van de naam van onze kat. Hij ontkende het op dat moment, wachtte discreet tot er niemand anders aanwezig was en vroeg toen: 'Hoe heet die kat van jullie nu eigenlijk?'
'Siepie', zei ik aarzelend. Waarop Ahmed in lachen uitbarstte.
'Dus toch', zei hij nog steeds lachend. Hij keek om zich heen en zei: ‘Ik zou een beetje oppassen met het roepen van die naam.'
'Hoezo?'
'In het Marokkaans betekent het lul', zei hij gniffelend, 'al spreek je de "p" wel iets meer uit als een "b".'

De katten die ik later in mijn leven kreeg, hebben ‘veilige’ namen gekregen als Gijs en Loes. Toch was ik ook daar niet zeker van, dus als ik ze binnen wilde lokken, beperkte ik me tot 'poes, poes!'. Al weet ik ook daarvan niet wat onze nieuwe medelanders er mogelijk in verstaan.



  • Comments(1)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post44

Baan erbij of gewoon werk?

PotpourriPosted by Corrie 27 Jun, 2013 11:15
HILVERSUM - Laatst las ik een blog over de visie van Amerikanen op werk. Het is in Amerika zeer gebruikelijk om meerdere banen tegelijk te hebben en men verbaast zich over het feit dat er in Europa zo star gedacht wordt in termen van banen in plaats van in werk. Er is veel meer werk dan dat er banen zijn, maar dan zal er afgestapt moeten gaan worden van het idee dat het hebben van één baan zaligmakend is.
Twee jaar geleden heb ik zelf mijn zaligmakende enigste baan losgelaten. Ik ben begonnen met mijn bedrijf Zinexprez en de hoeveelheid activiteiten die ik hiervoor doe, groeit sindsdien in een rustig maar gestaag tempo naar een steeds hoger peil. De Stiltecoupé druppelt langzaam voller met mensen die net als ik in alle rust willen kunnen schrijven, de schrijfwandelingen worden alsmaar beter bezocht en met een zekere regelmaat rolt er een aanvraag voor een workshop of De Letterbende binnen. Dit alles stemt mij positief en toch voelde ik mij, mede door de zorg voor mijn gezin, genoodzaakt om te zorgen voor net iets meer zekerheid op het gebied van inkomen. Als ondernemer moet je risico's durven nemen, maar met twee opgroeiende kinderen, die afhankelijk zijn van mij en mijn man als ouders, speel ik liever op zeker. Dus heb ik gezocht naar een leuke baan voor ernaast. En dat is heel goed gelukt!
Gelukkig zijn er werkgevers die hun vacature durven te zien als werk en niet als baan waar verder alles voor moet wijken. Met ingang van half juli begin ik, naast mijn eigen bedrijf, als woonbegeleider voor zelfstandig wonende mensen met een vorm van autisme. Petje af voor de ruimte die mij als ondernemer daarvoor geboden wordt en heerlijk om mijn kwaliteiten in te kunnen gaan zetten voor deze doelgroep door hen te steunen in hun zelfstandigheid.


  • Comments(2)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post33

Schaapskudde

PotpourriPosted by Corrie 25 Apr, 2013 21:20

Eerst hoorde ik ze blaten, vervolgens drong hun scherpe geur mijn neus binnen (ik stond benedenwinds) en pas daarna zag ik ze. Als één grote kluwen bewoog de schaapskudde over de heide. Bij elkaar gehouden door twee zwart-witte collies die op de fluittonen van de herder om de kudde vlogen. Eén van de lammeren, die nog geen ontzag had voor de honden, bleef onverstoorbaar verder grazen. Op het commando van de herder sprong de hond bovenop het lam.
'Zo, vanaf nu weet hij het', zei de herder lachend.
Tijdens mijn lunch maak ik graag een wandeling over de heide en als ik de schaapskudde of de runderen tref, dan blijf ik graag even staan kijken. Deze week had ik geluk en belandde tot twee keer toe in de schaapskudde.

  • Comments(0)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post28

Lekker koud

PotpourriPosted by Corrie 20 Jan, 2013 15:57
De sneeuw komt in rap tempo schuin aan mijn raam voorbij zetten. Meestal ben ik met dit soort weer wel voor een wandeling te porren, maar vandaag blijf ik lekker binnen. Bij de warme kachel. Vanachter het glas is het ook genieten van de kou. Te zien hoe de sneeuw zich langzaam ophoopt in onze tuin. Vogels tellen in verband met de nationale tuinvogeltelling. Het was heel mindful om te doen: stilzitten en staren naar de tuin. Voor de score had het weinig zin. De teller bleef steken op nul.
Ik verheug me al op etenstijd. Bij het warme fornuis roeren in potten en pannen. Intussen vanuit het keukenraam getuige zijn van de kou. Heerlijk!

  • Comments(0)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post16

De witte wereld lonkt

PotpourriPosted by Corrie 16 Jan, 2013 10:33
De takken van de plataan waar ik op uit kijk zijn bedekt met een laagje sneeuw. Het wit glinstert in de zon. Het ziet er aanlokkelijk uit. Ik voel me geroepen straks een flinke wandeling te maken over de hei. De geluiden gedempt, het licht vrolijk gestemd.
Graag zou ik onder deze omstandigheden een keer een schrijfwandeling willen organiseren. Met een groep de eerste voetstappen zetten in de ongerepte sneeuw. De natuur zijn werk laten doen om de mensen te inspireren. Daarna koud en verkleumd terugkomen in het kantoor en met een warme kop koffie de woorden aan het papier toevertrouwen.


  • Comments(0)//indebanvandezin.zinexprez.nl/#post14
Next »